ಧ್ಯಾನವೆಂದರೆ ಚದುರಿದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒಳಮುಖವಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು. ಗುರುದೇವ್ ಪಂಡಿತ್ ಶ್ರೀರಾಮ ಶರ್ಮಾ ಆಚಾರ್ಯರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಸಾಧನೆಯ ಅಂತರಂಗ — ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಗುರುತಿಸುವ ಪಥ. ಧ್ಯಾನವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಲವಂತದಿಂದ ಖಾಲಿ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ದಿಕ್ಕನ್ನು ನೀಡುವುದು. ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ, ಅಂತರಂಗ ನಿರ್ಮಲವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸ್ಥಿರ, ಸೌಮ್ಯ ಕೇಂದ್ರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಧ್ಯಾನ ಯೋಗ — ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪಳಗಿಸುವುದು
ಗುರುದೇವ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಮನಸ್ಸು ಕಾಡಾನೆಯಂತೆ — ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಆದರೆ ಕಡಿವಾಣವಿಲ್ಲದೆ ಓಡುವಂಥದ್ದು. ಧ್ಯಾನವೇ ಅದನ್ನು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಪಳಗಿಸುವ ಹಗ್ಗ, ಅದರ ಶಕ್ತಿ ಒಳಿತಿನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಲಿ ಎಂದು. ಸಂಭಾಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿ ಚದುರಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ — ಬಿಸಿಲು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಿದ್ದರೂ ಏನನ್ನೂ ಕಾಯಿಸದಂತೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಬಿಸಿಲು ಮಸೂರದ ಮೂಲಕ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾದಾಗ ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಶಾಂತ ಪವಾಡ — ಮನಸ್ಸಿನ ಚದುರಿದ ಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಒಂದು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿಸುವುದು. ಆದರೆ ಇದರ ಆಳವಾದ ಉದ್ದೇಶ ಸ್ಮರಣೆ — ನಾವು ನಿಜವಾಗಿ ಯಾರು ಎಂಬ ದೀರ್ಘ ಮರೆವಿನಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವುದು, ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅನುಭವಿಸುವುದು. ಆ ಸಂಬಂಧ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದಂತೆ ಜೀವನದ ಭಯ ಮತ್ತು ಚಡಪಡಿಕೆ ಕರಗತೊಡಗುತ್ತದೆ.
- ಮನಸ್ಸು ಕಾಡಾನೆ; ಧ್ಯಾನವೇ ಅದನ್ನು ಪಳಗಿಸುವ ಹಗ್ಗ
- ಚದುರಿದ ಶಕ್ತಿ ವ್ಯರ್ಥ; ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಶಕ್ತಿ ಶಾಂತ ಪವಾಡ ಮಾಡುತ್ತದೆ
- ಗುರಿ ಸ್ಮರಣೆ — ನಾವು ನಿಜವಾಗಿ ಯಾರೆಂಬ ಎಚ್ಚರ
ಧ್ಯಾನದ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು — ಸಾಕಾರ ಮತ್ತು ನಿರಾಕಾರ
ಗುರುದೇವ್ ನಮಗೆ ಧ್ಯಾನದ ಎರಡು ಸೌಮ್ಯ ದಾರಿಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿದರು, ಎರಡೂ ಒಂದು ಸಂಕೇತದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಸಾಕಾರ ಉಪಾಸನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಕನು ಒಂದು ಪ್ರಿಯ ರೂಪದ ಮೇಲೆ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ — ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಬೆಳಕಿನ ಮೃದು ಗೋಳದೊಳಗೆ ಗಾಯತ್ರಿ ಮಾತೆಯ ದರ್ಶನ, ಮತ್ತು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಗು ತಾಯಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಭವಿಸುವಂತಹ ಆತ್ಮೀಯ ಸಾಮೀಪ್ಯ. ನಿರಾಕಾರ ಉಪಾಸನೆಯಲ್ಲಿ ರೂಪದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬೆಳಕು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ — ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸವಿತಾ, ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನ ತೇಜೋಮಯ ಶಕ್ತಿ, ಅದರ ಸುವರ್ಣ ಕಿರಣಗಳು ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರವೇ ಈ ಬೆಳಕನ್ನು ಆವಾಹಿಸುವ ಸೇತುವೆ. ದಾರಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಇರಲಿ, ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಶ್ಚಲತೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಭಾವ ಮತ್ತು ಸಹಜ ಶರಣಾಗತಿ. ಪರಮಾತ್ಮನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ — ಆತ ವಿಚಾರ, ಮಾತು ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಸದ್ಭಾವದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ.
- ಸಾಕಾರ — ಪ್ರಿಯ ರೂಪದ ಮೇಲೆ ಧ್ಯಾನ, ಬೆಳಕಿನ ಗೋಳದಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರಿ ಮಾತೆ
- ನಿರಾಕಾರ — ಬೆಳಕಿನ ಮೇಲೆ ಧ್ಯಾನ, ಸವಿತಾ (ಸೂರ್ಯ)ನ ಸುವರ್ಣ ಕಿರಣಗಳು
- ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಭಾವ ಮತ್ತು ಸಹಜ ಶರಣಾಗತಿ, ಬಲವಂತವಲ್ಲ
ಆರಂಭ ಹೇಗೆ — ಸಹಜವಾಗಿ, ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ
ಹೊಸ ಸಾಧಕರು ಧ್ಯಾನವೆಂದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಖಾಲಿ, ನಿಶ್ಚಲ ಮನಸ್ಸು ಎಂದು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗುರುದೇವ್ ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನ ನೀಡುತ್ತಾರೆ — ಆ ಆಳವಾದ ನಿಶ್ಚಲತೆ (ಸಮಾಧಿ) ದೀರ್ಘ ಅಭ್ಯಾಸದ ನಂತರವೇ ಬರುತ್ತದೆ, ಅದನ್ನು ಬೇಗ ಪಡೆಯುವ ಆತುರ ಕೇವಲ ನಿರಾಸೆ ತರುತ್ತದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಕೆಲಸ ಸರಳ — ಅಲೆದಾಡುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ, ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಆಯ್ದ ಒಂದು ಬಿಂದುವಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವುದು. ವಿಚಾರಗಳ ಹರಿವು ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿದರೆ ಸಾಕು. ಪ್ರತಿದಿನ ಒಂದು ನಿಶ್ಚಿತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಮುಂಜಾವಿನ ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯ ಅಥವಾ ಪ್ರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಧರಿಸಿ. ಭಾವ ಮುನ್ನಡೆಸಲಿ, ಬಲವಂತವಲ್ಲ. ನಿತ್ಯ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಕೆಲವು ಶಾಂತ ಕ್ಷಣಗಳೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅಂತರಂಗಕ್ಕೆ ಹೊಸ ರೂಪ ನೀಡುತ್ತವೆ.
- ಖಾಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಹಿಂದೆ ಓಡಬೇಡಿ — ಸಹಜವಾಗಿ ಒಂದು ಬಿಂದುವಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ
- ಪ್ರತಿದಿನ ನಿಶ್ಚಿತ ಸಮಯ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಮುಂಜಾವು, ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ದೃಢಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ
- ಭಾವ ಮುಂದಿರಲಿ, ಬಲವಂತವಲ್ಲ — ಆರಂಭಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಶಾಂತ ಕ್ಷಣಗಳೇ ಸಾಕು
🙏 ಭಾಗವಹಿಸಿ
ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ ಅಥವಾ ನೋಂದಣಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ — ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಾಗತ, ಪೂರ್ವಾನುಭವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.